توبه ، تقوا و تخليه ، عبور نكرده باشد ، مانند انسان كورى است كه مىخواهد جادهء پر فراز و نشيبى را بپيمايد و در اين جاده ، رهبرى ديگران را نيز بر عهده بگيرد . پس چگونه ممكن است كورى ، عصاكش كورى دگر شود ؟ هركه خويش را پاك نسازد ، اسير پليدىها خواهد بود و چنين كسى چگونه خواهد توانست ديگرى را از اسارت برهاند ؟ بنابراين يافتن استادى كه حائز شرايط باشد ، بسيار دشوار است . از سوى ديگر شيّادان فراوانى در قالب سير و سلوك ، كمر به تباهى و گمراهى جوانان بسته‌اند و خصوصاً در زمان حاضر كه اشتياق نسل جوان به مباحث عرفانى و معنوى افزايش يافته است ، با سوء استفاده از احساسات پاك جوانان ، آنان را به درهء عميق گمراهى و انحراف پرتاب مىكنند تا به مقاصد شوم خود دست يابند . از اين رو به كسانى كه قصد قدم نهادن در وادى پر مخاطرهء سير و سلوك را دارند توصيه مىشود كه از افراد غير مهذّب حذر نمايند و از معاشرت با كسانى كه به هر دليلى ، مقيّد به ظواهر شرع نيستند ، اجتناب ورزند . آنچه سالك بايد توجّه ويژه به آن داشته باشد و قرآن شريف هم بر آن تآكيد دارد ، اين است كه معلّم اخلاق آدمى ، خداوند سبحان است : وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَكى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً وَ لكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ « 1 » و اگر فضل خدا و رحمتش بر شما نبود ، هيچ يك از شما هرگز پاك نمىشد ، و لكن خداست كه هركس را بخواهد پاك مىكند . طالب معرفت بايد با عزم جدّى قدم در راه نهد و با تقيّد به ظواهر شرع مقدس كه همان انجام واجبات ، ترك محرّمات و به‌جا آوردن مستحبّات به‌قدر توان و نشاط مىباشد ، فضل و رحمت بىمنتهاى الهى را شامل حال خود كند . با شركت در جلسات وعظ و ارشاد از اساتيدى كه مورد تأييد باشند استفاده كند و يا با استفاده از نوارها و

--> ( 1 ) . النور / 21